Այս թեման սովորաբար հիշում են երկու դեպքում․ երբ խոշոր հաճախորդը հարցնում է, թե որտեղ են պահվում տվյալները, կամ երբ արդեն ինչ-որ բան պատահել է։
Երկու դեպքն էլ ուշ է։ Իսկ նախապես անելիքը այնքան էլ շատ չէ։
Անմիջապես ասենք գլխավորը․ մենք իրավաբանական խորհրդատվություն չենք տալիս։ Հայաստանում գործում է անձնական տվյալների պաշտպանության օրենսդրություն և կա վերահսկող մարմին։ Այս հոդվածում մենք չենք մեջբերում կոնկրետ հոդվածներ և տուգանքների չափեր, որովհետև դրանք փոխվում են և կախված են իրավիճակից։ Կայքի փաստաթղթերը պետք է ստուգի իրավաբանը։ Մենք բացատրում ենք տեխնիկական կողմը՝ ինչ պետք է լինի կայքում և ինչպես դա աշխատի։
Ինչ տվյալներ են համարվում անձնական
Ամենատարածված սխալ պատկերացումը՝ «մենք անձնագրային տվյալներ չենք հավաքում, ուրեմն մեզ չի վերաբերում»։
Իրականում անձնական տվյալ է ամեն ինչ, ինչով կարելի է նույնականացնել մարդուն։ Սովորական հայտի ձևում դա սովորաբար․
- անուն և ազգանուն
- հեռախոսահամար
- էլեկտրոնային փոստ
- ընկերության անվանում, եթե դա անհատ ձեռնարկատեր է
- հասցե, եթե առաքում կա
- նամակագրության բովանդակությունը
Հաճախ մոռանում են երկու բան։ Առաջին՝ զանգերի ձայնագրությունները, եթե հեռախոսակապը միացված է CRM-ին։ Երկրորդ՝ վերլուծական համակարգերի տվյալները, որոնք հետևում են այցելուի վարքին։
Այս երկուսը նույնպես տվյալներ են, և դրանք նույնպես պետք է նշված լինեն ձեր փաստաթղթերում։
Ինչ պետք է լինի կայքում
Երեք բան, որոնք սովորաբար բացակայում են։
Գաղտնիության քաղաքականություն։ Առանձին էջ, որտեղ գրված է՝ ինչ տվյալներ եք հավաքում, ինչու, որքան ժամանակ եք պահում, ում եք փոխանցում և ինչպես կարելի է դրանք ջնջել։ Հղումը դրան պետք է լինի կայքի ներքևում՝ բոլոր էջերում։
Համաձայնության նշում հայտի ձևում։ Այն պահը, որտեղ ամենից շատ սխալվում են։ Մանրամասն՝ ստորև։
Կոնտակտ տվյալների հարցերի համար։ Հասցե կամ էլ. փոստ, որտեղ մարդը կարող է դիմել և խնդրել ջնջել իր տվյալները։
Չորրորդ բանը, որ արժե ունենալ, եթե օգտագործում եք վերլուծություն կամ գովազդային գործիքներ՝ cookie-ների մասին ծանուցում։
Համաձայնության նշումը․ ինչպես պետք է աշխատի
Ամենակարևոր տեխնիկական մանրամասնը ամբողջ հոդվածում։
Նշումը չպետք է լինի նախապես դրված։ Եթե էջը բացվում է, և վանդակը արդեն նշված է, դա համաձայնություն չի համարվում։ Մարդը պետք է ինքը դնի այն։
Երկրորդ պայմանը՝ տեքստը պետք է լինի հասկանալի և ունենա գործող հղում գաղտնիության քաղաքականությանը։ «Համաձայն եմ պայմաններին» առանց հղման բավարար չէ։
Երրորդը՝ համաձայնության փաստը պետք է գրանցվի։ Այսինքն՝ ձեր համակարգում պետք է պահվի, թե երբ և ինչ տեքստի հետ է մարդը համաձայնվել։ Առանց դրա դուք չեք կարող ապացուցել, որ համաձայնություն եղել է։
Չորրորդը՝ առանձին համաձայնություն գովազդային նամակների համար։ Հայտ ուղարկելը չի նշանակում, որ մարդը համաձայն է ամեն շաբաթ նամակ ստանալ։ Դա երկու տարբեր բան է և պետք է լինի երկու տարբեր նշում։
Վերջին կետը ամենից հաճախ բաց են թողնում, և հենց այն է դառնում բողոքների պատճառ։
Որտեղ են ֆիզիկապես պահվում տվյալները
Հարց, որը հաճախորդները սկսել են տալ վերջին տարիներին, հատկապես եթե աշխատում եք Եվրոպայի հետ։
Դուք պետք է կարողանաք պատասխանել երեք բանի․
Որտեղ է հոստինգը։ Ո՞ր երկրում է սերվերը։ Սա հաճախ պարզ չէ նույնիսկ կայքի սեփականատիրոջը, և արժե ճշտել մատակարարից։
Ինչ արտաքին ծառայություններ են միացված։ CRM, փոստային ծառայություն, վերլուծություն, չաթ։ Յուրաքանչյուրը ստանում է տվյալների մի մասը, և յուրաքանչյուրի սերվերը ինչ-որ տեղ է։
Ինչ պայմանագիր ունեք նրանց հետ։ Երբ ծառայությունը մշակում է ձեր հաճախորդների տվյալները ձեր անունից, դա պետք է ձևակերպված լինի։ Այս մասը ևս ստուգում է իրավաբանը։
Եթե աշխատում եք եվրոպական հաճախորդների հետ, նրանց պահանջները կարող են ավելի խիստ լինել, քան տեղական օրենսդրությունը։ Դա պայմանագրի հարց է, ոչ թե միայն օրենքի։
Ով է հասանելիություն ունենում CRM-ում
Տեխնիկական մաս, որը ամբողջովին ձեր վերահսկողության տակ է։
Չորս գործնական կանոն․
Յուրաքանչյուրին՝ իր մուտքը։ Ընդհանուր գաղտնաբառ, որը գիտի ամբողջ բաժինը, նշանակում է, որ դուք չեք իմանա, ով ինչ է արել։
Հասանելիությունը՝ ըստ դերի։ Վաճառքի մենեջերին պետք են իր հաճախորդները, ոչ թե ամբողջ բազան։ Սա նաև պաշտպանում է բազայի արտահանումից աշխատակցի հեռանալիս։
Հեռացած աշխատակցի մուտքը՝ անմիջապես փակել։ Ոչ թե շաբաթ անց։ Դա պետք է լինի հեռացման ընթացակարգի մաս։
Արտահանման գրանցում։ Համակարգը պետք է պահի, թե ով և երբ է ներբեռնել բազան։ Հենց այս գրանցումն է ամենաշատը կանգնեցնում նման փորձերը։
Ինչ անել արտահոսքի դեպքում
Հակիրճ, որովհետև այստեղ իրավաբանի դերը որոշիչ է։
Առաջին քայլերը տեխնիկական են․ փակել այն ալիքը, որով տվյալները դուրս են եկել, փոխել գաղտնաբառերը, ֆիքսել՝ ինչ տվյալներ և ինչ ծավալով են ազդված, պահպանել գրանցամատյանները։
Հաջորդ քայլերը՝ ծանուցումը վերահսկող մարմնին և ազդակիր անձանց, ունեն ժամկետներ և կարգ։ Այս մասը պետք է վարի իրավաբանը։ Սխալ կամ ուշացած ծանուցումը կարող է ավելի վատ հետևանք ունենալ, քան բուն միջադեպը։
Այն, ինչ կարելի է անել նախապես՝ իմանալ, թե ում եք զանգելու։ Իրավաբանի համարը պետք է հայտնի լինի մինչև դեպքը, ոչ թե դրանից հետո։
Ստուգում 20 րոպեում
Անցեք այս ցանկով ձեր կայքի վրա հենց հիմա։
- Կա՞ գաղտնիության քաղաքականության էջ և հղում ամեն էջի ներքևում
- Ձևի նշումը նախապես դրված չէ՞
- Նշման տեքստում կա՞ գործող հղում քաղաքականությանը
- Գովազդային նամակների համաձայնությունը առանձի՞ն է
- Գրանցվու՞մ է համաձայնության ամսաթիվը
- Կայքը բացվում է անվտանգ միացումով՝ https
- Գիտե՞ք, որ երկրում է ձեր հոստինգը
- Կա՞ ցանկ միացված արտաքին ծառայությունների
- CRM-ում յուրաքանչյուրն ունի՞ իր մուտքը
- Հեռացած աշխատակիցների մուտքերը փա՞կ են
Եթե տասից երեքի պատասխանը «ոչ» է, դա արդեն բավարար պատճառ է զբաղվելու հարցով այս ամիս։
Ամփոփում
Անձնական տվյալների հետ աշխատանքը երկու մասից է․ փաստաթղթեր և տեխնիկա։
Փաստաթղթերը՝ քաղաքականություն, համաձայնություններ, պայմանագրեր մատակարարների հետ։ Դրանք պատրաստում և ստուգում է իրավաբանը։
Տեխնիկան՝ ձևի ճիշտ աշխատանք, համաձայնությունների գրանցում, հասանելիությունների բաժանում։ Դա մեր մասն է։
Գրեք մեզ՝ կստուգենք կայքի տեխնիկական կողմը վերևի ցանկով և կասենք, ինչ է պակասում։ Փաստաթղթերի համար կուղարկենք ձեզ իրավաբանի մոտ՝ դա ազնիվ է և ձեզ համար ավելի անվտանգ։